Περι ορειβασίας.......

«Το βουνό ξυπνά ένα ακατέργαστο, πρωτόγονο πάθος... Πάθος για ζωή,για ελευθερία, για δράση, για περιπέτεια. Είναι ψέμα πως στο βουνό αισθάνεται κανείς μικρός. Μικρός αισθάνεσαι στην πόλη, χαμένος ανάμεσα σε μυριάδες προβλήματα της ζωής»

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΟΡΕΙΒΑΣΙΑΣ
Ισως για τους περισσότερους από εμάς η φιλοσοφία που κρύβεται πίσω από την ορειβασία να μην είναι εμφανής. Ίσως ακόμη κάποιοι να θεωρούν πως η ικανοποίηση των ορειβατών εξαντλείται στο ”πάτημα” μιας ακόμη κορυφής ή στην εντατική άσκηση που πιθανόν προσφέρει το σκαρφάλωμα.Η ορειβασία είναι και αυτά, αλλά όχι μόνο αυτά. Όπως λένε αυτοί που αγαπούν το σπορ, η ορειβασία είναι πάνω από όλα αγάπη για τη φύση. Όποιος έχει βρεθεί ξημερώματα σε ένα βουνό να κοιτά την πεδιάδα από κάτω, μπορεί εύκολα να καταλάβει πως σημασία δεν έχει η ”κατάκτηση” του υψηλότερου σημείου- έτσι κι΄ αλλιώς απάτητες κορυφές δεν υπάρχουν πια- αλλά η ”βόλτα”, η παρέα, η συνεργασία και η απόσταση από όλες τις φοβίες και τις μικρότητες της αστικής ζωής. Οι αντιξοότητες της ανάβασης ξυπνούν το μυαλό και το σώμα και εγγυώνται τη συνεργασία τους, προσφέροντας σαν αντάλλαγμα το δυσεύρετο αίσθημα της ελευθερίας, ισχυρίζονται οι ορειβάτες. Όσοι ενθουσιάζονται με ανάλογες σκέψεις, θα πρέπει κατ’ αρχάς να βάλουν ένα μικρό... χαλινάρι στη φαντασία τους, αφού η ορειβασία, σε γενικές γραμμές, χρειάζεται εξοπλισμό και, όταν το επίπεδο δυσκολίας ανεβαίνει, μεγάλη εμπειρία. Δεν υπάρχει κανένας ηλικιακός περιορισμός για να γίνει κανείς ορειβάτης. Ακόμα και οι δυσπρόσιτες κορυφές αν τις επισκεφτεί κανείς την κατάλληλη εποχή, μπορούν να αποδειχτούν απλή διασκέδαση.

Η επαφή του ορειβάτη με τις αντίξοες συνθήκες του βουνού, ο αγώνας για να ξεπεράσει τις συνεχείς δυσκολίες και να ανέβει στην κορφή, η αλληλεγγύη με τους συντρόφους του, η άγρια ομορφιά του ορεινού τοπίου, σηματοδοτούν τις ουσιαστικές διαστάσεις της ορειβασίας. Η συνεχής πάλη με το βουνό, απαιτεί αγαστή συνεργασία μυαλού και σώματος. Ανακαλύπτουμε τις απεριόριστες δυνατότητες που κρύβονται μέσα μας και σιγά σιγά μέσα από τη διαδικασία της ορειβασίας, ανακαλύπτουμε τον εαυτό μας. Μέσα στην αφιλόξενη, παγωμένη ατμόσφαιρα του βουνού, ανακαλύπτουμε πόσο ζεστό είναι το χαμόγελο του συντρόφου μας, βιώνουμε το πραγματικό νόημα της συνεργασίας.Σκαρφαλώνοντας βήμα - βήμα τις αιχμηρές σαν βελόνες κορφές των βουνών, κάπου ανάμεσα στον ουρανό και τη γη, κάπου ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο, ο ορειβάτης ζει τις μεγαλύτερες συγκινήσεις του. Αναζητά την πραγματική περιπέτεια, ακολουθώντας την κάθετη πορεία απόδρασης, απελευθέρωσης πρώτα από όλα από τον ίδιο του τον εαυτό και τις φοβίες του συμβατικού μας κόσμου.Τι και αν πατήθηκαν όλες οι κορφές... Σημασία δεν έχει πια σε πια κορφή ανεβαίνουμε αλλά από πια πλευρά, ποια εποχή, πως ανεβαίνουμε και τι δυσκολίες αντιμετωπίζουμε.Ο Ορειβάτης ανακάλυψε πως στο βουνό του προσφέρεται κάτι πολύ πιο σημαντικό από το στιγμιαίο γεγονός του «πατήματος», της «κατάκτησης» της κορφής.Κάτι σαν αυτό που υπαινίσσεται ο Κωνσταντίνος Καβάφης:

"Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες γεμάτος γνώσεις..
.........................................................
Η Ιθάκη σ' έδωσε τ' ωραίο ταξίδι.»

Κάποτε αυτά σκεφτόμουνα στην κορυφή της «Τάιμας» στα 1655 μέτρα. Απλός πεζοπόρος ορειβάτης ,αγνάντευα το πανοραμικό τοπίο που ξεδιπλωνόνταν μπροστά μου. Κάπου ανάμεσα στις σκέψεις, πλάι στις φτέρες, τις οξυές και τις βελανιδιές , ένιωθα εκείνη την σπάνια συγκίνηση και την ηρεμία που προσφέρει ώς αμοιβή η κοπιαστική ανάβαση στην κορυφή του βουνού .Μου γυρόφερνε στο μυαλό μία ιδέα να γράψω στο blog μου, κάτι για αυτό που λέγεται ορειβασία. Σαν αυτό το αφιέρωμα που ξεδιπλώνεται στα μάτια σου αναγνώστη. Ανάμεσα σε σκέψεις θαυμασμού για την ορειβασία , την κοινή αγάπη που έχουμε εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο, για τα βουνά, τα δάση και την φύση συνέτρεξα σε διάφορες πηγές προκειμένου ο αναγνώστης να έρθει αμυδρά σε επαφή με αυτό το συναίσθημα όλων όσων ασχολούμαστε λίγο ή περισσότερο με την ορειβασία. Σε περιοχές όπως η Φλώρινα το «προνόμιο» αυτό είναι κυριολεκτικά λίγα βήματα δίπλα μας , λίγα λεπτά από το κέντρο της πόλης με εκατοντάδες διαδρομές ακόμη και ευρωπαϊκά ορειβατικά μονοπάτια που μπορεί να ακολουθήσει ο ορειβάτης κάθε επιπέδου. Η ορειβασία ακόμη και ένας απλός περίπατος στο δάσος φέρνει τον άνθρωπο σε ένα ιδανικό φυσικό περιβάλλον. Γυμνάζει το σώμα ενεργοποιώντας τον ανθρώπινο οργανισμό με διάφορους τρόπους όπως η αύξηση λειτουργίας πνευμονικών κυψελίδων, η λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος, η έντονη μυϊκή δραστηριότητα,( γυμνάζονται όλοι σχεδόν οι μύες , οι τένοντες, οι αρθρώσεις) προάγοντας την αιμάτωση-οξυγόνωση των κυττάρων μέσω των τριχοειδικών αγγείων. Αυξάνεται η καύση των περιττών συσσωρευμένων θερμίδων ή λίπους, διατηρώντας γενικότερα τον οργανισμό σε ευεξία. Χαρίζει στιγμές έντονης συγκίνησης , ψυχικής ηρεμίας, ανάτασης, αυτοσυγκέντρωσης χαρίζοντας στον άνθρωπο της εποχής μας ,βουτηγμένο στα χιλιάδες προβλήματα που βασανίζουν στην ζωή του, μία ευχάριστη ανάσα , ένα διάλλειμα στην κοπιαστική καθημερινότητα του. Γεμίζει τις «ενεργειακές μπαταρίες» του ενδυναμώνοντας τον να συνεχίσει στον αδιάλειπτο αγώνα της ζωής .

Ο άνθρωπος έρχεται σε άμεση επαφή με το φυσικό περιβάλλον ,αντιμέτωπος με την φύση και με τον ευατό του. Στην ευρύτερη περιοχή μας συναντά κάθε εποχή ποικιλία δένδρων , φυτών ποικιλία είδών της χλωρίδας και πανίδας στα δάση. Μεταβολές των εποχών ορατές στην συμπεριφορά των ζώων ,στον χρωματισμό των φύλλων αντικατοπτρίζουν συμβολικά θα έλεγα τα διάφορα στάδια του κύκλου της ζωής του ανθρώπου. Γάργαρες πηγές , δροσερές σκιές, ανθοστόλιστες πλαγιές τον περιμένουν την άνοιξη μα κυρίως το καλοκαίρι .Το φθινόπωρο η εναλλαγή των χρωμάτων της φθίνουσας φυλλωσιάς των περισσότερων δένδρων θα τον μαγεύσει, εμπνεύσει, γαληνεύσει τις αισθήσεις του. Τα χιονισμένα τοπία, η γλυπτική των κρυστάλλων σε δένδρα και βράχους θα τον συντροφεύσουν εάν επιλέξει τους χειμερινούς μήνες να τα επισκεφθεί .Η περιοχή μας προσφέρεται για ορειβασία, είναι προικισμένη από μοναδικής φυσικής ομορφιάς, οικολογικής αξίας, δάση, ορειβατικά μονοπάτια (Ε6)δίνοντας το προνόμιο στους ανθρώπους να χαρούν τα αγαθά της φύσης που προσφέρει όλες τις εποχές του χρόνου αλλά και στους επισκέπτες της περιοχής μας οι οποίοι διανύουν εκατοντάδες χιλιόμετρα για να χαρούν την φύση κάθε χρόνο προς τις λίμνες, τα βουνά η το χιονοδρομικό κέντρο μας στην Βίγλα Πισοδερίου . Ακόμη και καλλιτέχνες εμπνεύστηκαν από τα γύρω δάση της περιοχής μας . Κατά καιρούς διάφοροι περιηγητές εντυπωσιάσθηκαν από αυτό το φυσικό μεγαλείο το οποίο περιβάλλει την πόλη και τις ορεινές κοινότητές μας.

Η ορειβασία χτίζει τον χαρακτήρα αλλά και την ψυχοσύνθεση του ανθρώπου. Αρκετές φορές θα φέρει τον άνθρωπο στα όρια αντοχής του διδάσκοντας τον να εκτιμά τις δυνατότητες που έχει κάθε φορά, να εξερευνήσει, να αναμετρηθεί με τον εαυτό του αλλά και τις δυνάμεις της φύσεως. Μαθαίνει να ξεπερνάει τα άγχη του .Να σέβεται τα όρια της ανθρώπινης φύσης εν σχέσει με το περιβάλλον. Διδάσκει τον αυτοέλεγχο, την πειθαρχία, τον συντονισμό των κινήσεων ,την συνεργασία της ορειβατικής παρέας, τον προσανατολισμό του μέσα στο χώρο για να διαλέξει το καταλληλότερο μονοπάτι προκειμένου να κατακτήσει την κορυφή , να επιστρέψει αβλαβής, σώος γεμάτος νέες οπτικοακουστικές εμπειρίες τις οποίες θα συναντήσει στο διάβα του. Σε αρκετές περιπτώσεις θα διδαχθεί ή θα εφαρμόσει βασικές αρχές στοιχειώδους επιβίωσης υπο αντίξοες συνθήκες μα το κυριότερο θα μάθει να σέβεται το φυσικό περιβάλλον όπως δένδρα, φυτά, ζώα , πτηνά, ρυάκια κ. α. αναγκαία για ένα δασικό οικοσύστημα μα κυρίως στον ίδιο τον άνθρωπο.

Αγάπη και σεβασμός της φύσης. Στην εύθραυστη ισορροπία του δάσους ο άνθρωπος ότι συναντάει είναι χρήσιμο με συγκεκριμένο σκοπό, ρόλο .Κάθε τι στο βουνό συνυπάρχει αρμονικά με χιλιάδες άλλους παράγοντες του δασικού οικοσυστήματος, μακριά από τον «ηλεκτροφόρο» ανθρώπινο πολιτισμό .Μόνιμη παρέα πανύψηλα δένδρα, χρήσιμοι και αναγκαίοι παράγοντες διατήρησης της ζωής στον πλανήτη. Χαρίζουν το πολύτιμο οξυγόνο , δεσμεύουν το διοξείδιο του άνθρακα που παράγουμε, προσφέρουν «φυσικό κλιματισμό – ηχομόνωση» ιδανικές κλιματολογικές συνθήκες χειμώνα – καλοκαίρι. Δεσμεύουν στις ρίζες τους μεγάλους όγκους υπογείων υδάτων την χειμερινή περίοδο Τα δάση προσφέρουν πρώτη ύλη η εκμετάλλευση της οποίας όταν γίνεται με μέτρο είναι ωφέλιμη για τον άνθρωπο χωρίς να επιβαρύνει το περιβάλλον. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια πολλοί άνθρωποι χάριν του άκρατου υλισμού ( της άναρχης ανάπτυξης χωρίς σεβασμό προς το φυσικό περιβάλλον της συνεχώς αυξανόμενης υπερεκμετάλλευσης των ορεινών / δασικών όγκων ,οι πυρκαγιές, η αντιπεριβαλλοντική ασυνειδησία , η αδιαφορία, ο ωχαδελφισμός, η έλλειψη οικολογικής παιδείας- συνείδησης ) δεν υπολόγισαν την αξία των δασικών όγκων τα οποία μας αγκαλιάζουν προκαλώντας ανεπανόρθωτες βλάβες στο οικοσύστημα των βουνών μας.. Στο βωμό του εύκολου κέρδους, της άναρχης εκμεταλλεύσεως των πλούσιων ορεινών φυσικών πόρων, της τσιμεντοποίησης, της χωρίς σχεδιασμό περιαστικής ανοικοδομήσεως με «αυτοκρατορική θέα» (παρυφές δασών) ,οι άνθρωποι δεν διστάζουν να χτίζουν να μπαζώνουν . μα κυρίως να καταστρέφουν την φύση. .Απο τις ορειβατικές περιπλανήσεις μου με τα όσα κατά καιρούς συναντάω κατέληξα στο συμπέρασμα ότι δυστυχώς τα πιο άγρια θεριά στα δάση μας δεν είναι η καφέ άρκτος, οι λύκοι ή οι αλεπούδες αλλά ο ίδιος ο άνθρωπος . Καιρός λοιπόν να απολαύσουμε τις σπάνιες ομορφιές των δασών και των βουνών που μας περιστοιχίζουν σεβόμενοι ότι συναντήσουμε .Δέν ρυπαίνουμε Δέν καταστρέφουμε Δέν προξενούμε βλάβες στην πανίδα και χλωρίδα συμβάλλοντας έτσι στην προστασία της φύσης ώστε την επομένη φορά που θα σκαρφαλώσουμε στο βουνό, να τα ξαναπολαύσουμε όπως τα αφήσαμε κατά την επιστροφή μας.

Ιστορία Εκτός από τις έννοιες του «ορειβατείν» (ανάβαση) και του «κρημνοβατείν» (αναρρίχηση) που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες, έλεγαν στη Βιθυνία και «ορειβασία ή τα ορειβασία», τη θρησκευτική τελετή κατά την οποία οι συμμετέχοντες ανέβαιναν στα βουνά, ενώ οι Ρωμαίοι έλεγαν «ορειβάτες» (oribatae) τους ακροβάτες που εκτελούσαν επικίνδυνες ασκήσεις ισορροπίας σε ψηλούς τοίχους που παρίσταναν βουνά (!). Οι λόγοι που ανεβαίνουν οι άνθρωποι στα βουνά είναι πολλοί. Στην αρχαιότητα, αλλά και στους επόμενους αιώνες, ανέβαιναν για να καλύπτουν βασικές βιοτικές τους ανάγκες (κυνήγι, υλοτομία, βοσκή, καλλιέργειες κ.ά.). Ανέβαιναν ακόμα ή διέσχιζαν τα βουνά και για εμπόριο (κυρίως οι ορεινές φυλές), για πόλεμο (Αγησίλαος Β., Μέγας Αλέξανδρος, Αννίβας, Ιούλιος Καίσαρ, Αιμίλιος Παύλος κ.ά.), αλλά και για θρησκευτικούς λόγους (ανέγερση ναών, ιερών, βωμών κ.ά.) ή για επιστημονικούς σκοπούς (παρατηρήσεις ηλίου ή και ηφαιστείων, υψομετρήσεις κ.ά.).Σήμερα, πάλι για τους ίδιους λόγους οι άνθρωποι ανεβαίνουν ή διασχίζουν βουνά, ίσως σε μικρότερη κλίμακα, αλλά τώρα όμως υπάρχει και μία κατηγορία ανθρώπων, οι ορειβάτες, που ανεβαίνει στα βουνά για άλλους λόγους, τελείως διαφορετικούς. Οι ορειβάτες ανεβαίνουν στα βουνά από ευχαρίστηση (κατά κύριο λόγο), από διάθεση εξερεύνησης ή κατάκτησης, από την έλξη των δυσκολιών και την έντονη επιθυμία να τις υπερνικήσουν, από περιέργεια, για σωματική άσκηση, για πνευματική ξεκούραση κ.α. Και κάτω από αυτό το πρίσμα θα εξετάσουμε την έννοια ορειβασία, δηλαδή θα αναλύσουμε, θα ονομάσουμε και θα οριοθετήσουμε το σύνολο της δράσης αυτών ειδικά των ανθρώπων στο βουνό.
http://www.oreivatein.com/

Αναφορές για την ορειβασία
Η ορειβασία αποτελεί την πλέον δύσκολη μορφή της πεζοπορίας. Συνήθης στόχος της ορειβασίας είναι η κατάκτηση κάποιας κορυφής. Στην ορειβασία η απόσταση δεν παίζει ουσιαστικό ρόλο. Πιο σημαντικό στοιχείο είναι ότι ανά ώρα καλύπτονται περίπου 300 μέτρα υψομετρικής διαφοράς που σημαίνει ότι για να ανέβει κανείς 1000 μέτρα απαιτούνται περίπου 4 ώρες μαζί με τις στάσεις. Μια συνήθης ορειβατική ανάβαση διαρκεί 7-10 ώρες μαζί με την επιστροφή.
http://www.visitgreece.gr/

ΟΡΙΣΜΟΣ Αν θέλαμε να αποδώσουμε τον ορισμό της έννοιας ορειβασία θα λέγαμε πως είναι η δραστηριότητα που στοχεύει στην εξερεύνηση των βουνών και στην «κατάκτηση» των κορφών των. Αν και η λέξη «κατάκτηση» (που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από τους ορειβάτες στα παλιότερα χρόνια), δεν αρμόζει στη σημερινή ευγενική σχέση του ορειβάτη με το βουνό. www.oreivatein.comΟρειβασία είναι το άθλημα, χόμπι ή επάγγελμα του να μετακινείσαι με τα πόδια στα βουνά. (Όρεο-βασία: Περπάτημα στα όρη).Με την ευρύτερη της έννοια, η λέξη ορειβασία περιλαμβάνει και την αναρρίχηση και το ορειβατικό σκι ή ποδηλασία. Αυτή η ευρύτερη έννοια περιγράφεται στα αγγλικά με την λέξη Mountaineering Στο British Mountaineering Council περιγράφονται οι ορολογίες:

* Hill walking - περιλαμβάνει περπάτημα σε ορεινό ανάγλυφο μέσα από απολαυστικά τοπία με θαυμάσια θέα.
* Scrambling - περιλαμβάνει περπάτημα (Hill walking) και σκαρφάλωμα βράχου πιθανώς με σχοινιά.
* Mountaineering - περιλαμβάνει περπάτημα, σκαρφάλωμα βράχου με σχοινιά, καθώς και σκαρφάλωμα βράχου και πάγου σε μεγάλα βουνά.
Επίσης χρησιμοποιείται η έννοια «Ορεινή πεζοπορία» που αντιστοιχεί πολύ πιστά στο «Hill walking».
Η ορειβασία σε βουνά με δυσκολία και παρεμφερές ύψος με τις Άλπεις αναφέρεται και ως αλπινισμός.
Η ορειβασία χρειάζεται καλή φυσική κατάσταση και, από ένα επίπεδο και πάνω, τεχνική ικανότητα Η πείρα επίσης παίζει πολύ σημαντικό ρόλο.Πηγή: Διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια Wikipedia ετυμολογία (προσδιορισμός της αρχικής σημασίας ρίζας) της λέξης ορειβασία (ορεοβασία), είναι βέβαια το περπάτημα στο βουνό, αλλά δεν πρέπει να αρκεστούμε μόνο στην ξερή αυτή ερμηνεία, γιατί οι λέξεις αποκτούν, εκτός από τη βασική τους έννοια και τις συμπληρωματικές ερμηνείες που κατά καιρούς τους δίνουν, με τη χρήση, οι άνθρωποι.

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΟΡΕΙΒΑΣΙΑΣ Ο όρος ορειβασία είναι ένα γενικός όρος των δραστηριοτήτων βουνού αλλά στις κατηγορίες της πεζοπορίας υποδηλώνει την πλέον δύσκολη μορφή της ορεινής πεζοπορίαςΜπορούμε να διακρίνουμε τρεις κατηγορίες πεζοπορίας ανάλογα του βαθμού δυσκολίας της.

1) ΑΠΛΗ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ
2) ΟΡΕΙΝΗ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ
3) ΟΡΕΙΒΑΣΙΑ
.

ΑΠΛΗ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ Είναι η πιο απλή μορφή πεζοπορίας. Με ελάχιστη διανυόμενη απόσταση τα 5 χλμ (ή σε χρόνο περίπου μια - δύο ώρες ), γίνεται σε εδάφη με πολύ μικρή κλίση χωρίς μεγάλη υψομετρική διαφορά, με ελαφρύ εξοπλισμό ο οποίος αποτελείται από αθλητικά παπούτσια ή παπούτσια trekking, ελαφρό συμβατικό ντύσιμο ανάλογα την εποχή και από ένα μικρό σακίδιο, όπου μπορείτε να έχετε λίγο νερό και πρόχειρη τροφή. Είναι το είδος της πεζοπορίας που είναι προσιτό στον καθένα αρκεί να είναι καλά στην υγεία του. Η απλή πεζοπορία μπορεί να γίνει οπουδήποτε υπάρχει το κατάλληλο περιβάλλον σ' ένα δάσος, σ' ένα βουνό σ΄ ένα νησί, δίπλα στην θάλασσα κ.λ.π.Για να χαρακτηριστεί μια διαδρομή απλή πεζοπορία, η υψομετρική διαφορά που καλύπτεται κατά τη διάρκεια της διαδρομής δεν θα πρέπει να ξεπερνάει τα 300μ.Για μεμονωμένα άτομα, για οικογένειες, για νεαρά παιδιά, λίγες ώρες, μισή μέρα ή και ολόκληρη μέρα, η απλή πεζοπορία αποτελεί μια άριστη σωματική δραστηριότητα.
ΟΡΕΙΝΗ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ
Αποτελεί το δεύτερο σκαλοπάτι της πεζοπορίας. Εδώ η απόσταση των 15 - 20 χλμ. και οι 5 - 8 ώρες πορείας αποτελούν τον κανόνα, αλλά τα χιλιόμετρα σε σχέση με τις ώρες χάνουν λίγο την αξία τους γιατί το έδαφος είναι ορεινό και μπορεί να παρουσιάζει δυσκολίες με αποτέλεσμα να διανύονται λίγα χλμ. ανά ώρα. Στατιστικά έχει διαπιστωθεί ότι η μέση ωριαία ταχύτητα είναι 3 - 4 χλμ./ώρα .Ο εξοπλισμός είναι εξειδικευμένος και ιδιαίτερα τη χειμερινή περίοδο επιβάλλεται να είναι ο κατάλληλος. Ένα καλό ορειβατικό άρβυλο και ένα καλό σακίδιο αποτελούν τη βάση του εξοπλισμού, ενώ το κατάλληλο ντύσιμο και η πρόβλεψη τροφής/νερού είναι αναγκαία συμπληρώματα της πορείας.Η ορεινή πεζοπορία μπορεί να γίνει σε οποιοδήποτε βουνό. Τα βασικά χαρακτηριστικά της ορεινής πεζοπορίας είναι η υψομετρική διαφορά της διαδρομής που μπορεί να φθάσει τα 500 - 600 μέτρα και το ότι η πορεία γίνεται συνήθως σε υψόμετρα μεγαλύτερα των 500μ. (όχι αναγκαστικά). Θα τονίσουμε και πάλι εδώ ότι η πραγματοποίηση μιας πορείας ειδικά σε υψόμετρα πάνω από 1000μ. μπορεί να γίνει εξαιρετικά δύσκολη κατά τη διάρκεια του χειμώνα λόγω άσχημων καιρικών συνθηκών.
Τα άτομα που θα κάνουν ορεινή πεζοπορία πρέπει να είναι εξασκημένα να έχουν ήδη κάνει απλές πεζοπορίες και να είναι ικανά να αντιμετωπίσουν πιθανές δυσκολίες.
Η ορεινή πεζοπορία είναι ιδανική για νέους ανθρώπους ικανοποιητικά γυμνασμένους οι οποίοι έχουν διάθεση να γνωρίσουν έναν άλλο τρόπο ζωής.

ΟΡΕΙΒΑΣΙΑ Η ορειβασία αποτελεί την πλέον δύσκολη μορφή της πεζοπορίας . Συνήθης στόχος της ορειβασίας είναι η κατάκτηση κάποιας κορυφής.Στην ορειβασία η απόσταση δεν παίζει ουσιαστικό ρόλο έχει όμως παρατηρηθεί ότι κατά μέσο όρο διανύονται 2 - 3 χλμ. την ώρα. Πιο σημαντικό στοιχείο είναι ότι ανά ώρα καλύπτονται περίπου 300 μέτρα υψομετρικής διαφοράς που σημαίνει ότι για να ανέβει κανείς 1000 μέτρα απαιτούνται περίπου 4 ώρες μαζί με τις στάσεις. Μια συνήθης ορειβατική ανάβαση διαρκεί 7 - 10 ώρες μαζί με την επιστροφή.
Ο εξοπλισμός ειδικά την χειμερινή περίοδο πρέπει να είναι πλήρης και πολλές φορές συμπληρώνεται με τα crampons (σκάρες με καρφιά που τοποθετούνται κάτω από τα παπούτσια για το περπάτημα σε πάγο) και με το piolet (ειδικό μπαστούνι με αιχμηρές άκρες για ασφάλεια σε παγωμένο χιόνι). Ένα καλό σακίδιο και τα ειδικά ορειβατικά ρούχα συμπληρώνουν τον εξοπλισμό .Τα άτομα που θα ασχοληθούν με την ορειβασία πρέπει να είναι απολύτως υγιή σε άριστη φυσική κατάσταση και να έχουν περάσει από τα δύο προηγούμενα στάδια της απλής και της ορεινής πεζοπορίας. Η πείρα και η μακρόχρονη ενασχόληση με την ορειβασία είναι σημαντικά. Στα πρώτα στάδια που θα ασχοληθεί κανείς με ορειβασία σκόπιμο είναι να ακολουθήσει κάποιο ορειβατικό σωματείο προκειμένου να εξοικειωθεί με τη βοήθεια έμπειρων ορειβατών.
http://www.oreivatein.com/oreivatein

ΚΙΝΔΥΝΟΙ
Δυσκολίες που θέτει εμπρός μας, ο ατέλειωτος ανήφορος, η απόκρημνη ορθοπλαγιά, το παγωμένο χιόνι, ο κάθετος πάγος. Και ακόμα οι κίνδυνοι που παραμονεύουν πίσω απ' τις δυσκολίες αυτές: Η θύελλα, η λιθόπτωση, η χιονοστιβάδα, η έλλειψη οξυγόνου. Ο πραγματικός ορειβάτης έρχεται αντιμέτωπος με όλες αυτές τις δυσκολίες και τους κινδύνους χωρίς να αποφεύγει κανένα. Σε αντιδιαστολή κάποιος που ανεβαίνει στα βουνά μόνο το καλοκαίρι για να περπατήσει στις ομαλές πλευρές τους ονομάζεται «ορεινός πεζοπόρος». Ακριβώς όπως αυτός που αναβαίνει στα βουνά μόνο για να βοσκήσει τα πρόβατα του ονομάζεται «βοσκός των βουνών».Στα τελευταία χρόνια η Ορειβασία έχει αναπτυχθεί τόσο ώστε έχει αποκτήσει διάφορους επιμέρους τομείς. Όμως κάποιος που του αρέσει το βουνό απ΄ όλες τις πλευρές του κάποιος που θέλει να ονομάζεται ολοκληρωμένος ορειβάτης, πρέπει να διαθέτει πολυσύνθετες γνώσεις και ικανότητες.. Προπάντων ο ορειβάτης θα πρέπει να είναι άριστος γνώστης του βουνού, να ενεργεί πάντα με φρόνηση και ψυχραιμία: Η σωστή εκτίμηση των συνθηκών (καταλληλότητα του χιονιού- πάγου, καιρικές συνθήκες) και των προσωπικών μας ικανοτήτων, γνώσεων και εξοπλισμού, έχει καταλυτική σημασία για το αν θα ζήσουμε μια ευχάριστη περιπέτεια στο βουνό ή θα εμπλακούμε σ' έναν τραγικό αγώνα με τα στοιχεία της φύσης.Στις μέρες μας η ορειβασία έχει εξελιχθεί σε μια ολόκληρη επιστήμη. Ένας ολοκληρωμένος ορειβάτης πρέπει να είναι εφοδιασμένος με έναν ιδανικό συνδυασμό, γνώσεων, εξοπλισμού και ψυχικών και αθλητικών ικανοτήτων.
http://www.oreivatein.com/

¨Ομως αρκετά σας κούρασα για σήμερα , με τις μοναχικές βουνίσιες αφηγήσεις περι ορειβασίας.Σας εύχομαι καλό καλοκαίρι και φυσικά καλές εξορμήσεις στα υπέροχα βουνά μας .Ως επίλογο επιστροφής στην καθημερινότητα , επέλεξα ένα τραγουδάκι των αδερφών Κατσιμίχα..."Μοναξιά μου " (σημ....στα υπέροχα βουνά της Φλώρινας μου )