Λάζος ο βουνίσιος
Αναπολώ στο χιονισμένο βουνό όταν ανοιξιάζει τους ήχους απο τις καρδερίνες και άλλα ωδικά πτηνά στο δάσος . Ελάχιστα κελαηδούνε μέσα στο κρύο του δάσους. Κάθε φορά έρχονται με τις φωνούλες τους να με κάνουν παρέα. Σιγοτραγουδάνε λές και με παρακαλάνε να τα ταίσω . Κρυμμένα στις φωλιές περιμένουν μαζί μου καρτερικά να έρθει το καλοκαίρι. Τα πλάσματα αυτά τα περιεργαζομαι κάθε φορά που τα συναντάω στο βουνό μου. Συχνάζουν κοντά σε πηγές ή ρυάκια. Χτίζουν τις φωλίτσες τους στα δένδρα ή κρύβονται μέσα στις σφήνες των βράχων. Μερικά απ αυτά κατηφορίζουν στον εξώστη του σπιτιού μου παρέα με τα περιστέρια . Κοκκινολαίμηδες , χιονίτσες , σπουργιτάκια, δρυοκολάπτες , καρδερίνες μη έχοντας τροφή για να επιβιώσουν . Τ ακουω συχνά να τραγουδάνε απο τα μπαλκόνια των γκρίζων μας πολυκατοικιών . Μέσα απο τα κλουβάκια τους μας κελαηδάνε σάν πιάνει λιακάδα και ο ήλιος ζεσταίνει κάπως το σιβηρικό τοπίο.Κάθε φορά που τριγυρνάω καθώς περιπλανιεμαι στά βουνά και στα δάση μου τα φτερωτά αυτά πλάσματα παντα με συντροφεύουν . Τ ακούω και αφήνομαι στις γλυκές νότες της φωνούλας τους γλυκα να με κυκλώνουν. Τα παρατηρώ άλλωτε ανύσηχα άλλωτε ήρεμα να κάθοντε στα κλαδιά των δένδρων να τραγουδάνε .Αν και διαφωνώ τα ωδικά πτηνά να ζούνε μέσ τα κλουβια η γλυκιά παρουσία αλλα και η φροντιδα τους ειδικά απο μοναχικά άτομα αποτελεί μία πολύτιμη συντροφιά στην αποξενωμένη μας κοινωνία απο την φύση . Μιά σταλιά είναι και βγάζουν απίστευτες φωνούλες, απιστευτους ήχους, απίστευτες μελωδίες ... . Το μεγαλείο το θαύμα της΄φύσης ,ακούστε το μέσα απο ένα βίντεο που ανακάλυψα στο ιντερνετ...
