απο παλαιότερο φωτορεπορτάζ
Κατασκήνωση Κλαδοράχης άλλος ένας τόπος εγκατάλειψης
Εντοπίζει ο Λάζος ο βουνίσιος
Λίγο έξω από την κοινότητα Κλαδοράχη ( μα τι εγκατάλειψη επικρατεί ! ) στους πρόποδες ρτου βουνού υπάρχει ένα πανέμορφο εξωκκλήσι - μοναστήρι. Νοικοκυρεμένο , καθαρό μέχρι και ...; κάμερες ασφαλείας υπάρχουν για την φύλαξη του. Όσοι δεν το έρχετε επισκεφθεί αξίζει ο κόπος να πάτε. Να προσευχηθείτε, να γαληνεύσετε μέσα σε ένα κατάφυτο δάσος βελανιδιών με θέα το κάμπο και στο βάθος το βουνό Βόρρας.
Ο λόγος που περιπλανήθηκα αυτές τις ημέρες στο σημείο ήταν πέραν από την προσευχή εις Κύριον αλλα και η ανάγκη που ένιωθα να θυμηθώ κάποιες παιδικές αναμνήσεις στην εκείθε μαθητική κατασκήνωση της Κλαδοράχης. Δυστυχώς φθάνοντας στην ερειπωμένη σήμερα κατασκήνωση διαπίστωσα ότι πέραν από του γεγονότος ότι πέρασαν πολλά χρόνια , ανακάλυψα άλλο ένα στοιχειωμένο δημόσιο βουνίσιο χωραφοοικόπεδο με κατεστραμμένα κτιριακά συγκροτήματα μέσα σε δάσος.
.
Κτήρια κοιτώνων, στέγαστρα εστιατορίου,. μαγειριά, μέχρι και οι ...;τουαλέτες παρουσίαζαν όψη πεδίου μάχης , καταστροφής , εγκατάλειψης. Σπασμένα παράθυρα, πόρτες, τζάμια, κεραμίδια, πλαστικά, ταβάνια, σκουπίδια, σίδερα, σκουριασμένες περιφράξεις, σαπισμένα στρώματα, διαλυμένες κεραμοσκεπές, διαβρωμένες παιδικές τοιχογραφίες, λεηλατημένες ηλεκτρικές - υδραυλικές εγκαταστάσεις, χορταριασμένοι διάδρομοι, απεριποίητα δένδρα, οργιώδη βλάστηση μέχρι το γόνατο, μέχρι και εικονοστάσια πνιγμένα στα αγριόχορτα, εικόνες με την Παναγία πρόχειρα τοποθετημένες στο έδαφος, παιδική χαρά με διαλυμένες κούνιες,. Μία στέγη κτηρίου είχε κυριολεκτικά κατεδαφιστεί λές και ήταν βομβαρδισμένη, σπασμένα γιαλιά και οικοδομικά υλικά μπάζα διασκορπισμένα παντού, σκουριασμένα σίδερα , κοντάρια , κτήρια που μόλις ήταν ορατά πνιγμένα στην οργιώδη βλάστηση
Μία αλλοτινή κατασκήνωση, μία ανεκμετάλλευτη δημόσια έκταση στο έλεος του Θεού και των ...;βαρβάρων .
Η εγκατάλειψη πανταχού παρούσα ...;εικόνες μαχαιριά στην σκέψη ...;με όσα «εξερεύνησα» παρέα με έναν ήχο , κάτι σαν κροτάλισμα, ενός πτηνού που τρύπαγε ένα σαπισμένο δένδρο ..Λύπη ένιωσα όπως καίγεται το φίλμ κιτρινισμένων αναμνήσεων από την πολύ παιδική ηλικία. Τότε ο χώρος αυτός έσφυζε από ζωή , από παιδικές φωνούλες , από παιδικές αναμνήσεις ...;Σήμερα στον χώρο αυτό ζούνε μάλλον φαντάσματα παρέα με διάφορους κανίβαλους που κανιβαλίζουν τον ερειπωμένο χώρο ...;Μία λεηλατημένη κατασκήνωση φαντασμάτων ,κτηρίων, αναμνήσεων ...;Κρίμα. !