Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2012

Το κελάρισμα του ρυακιού στο βουνό.



Σέ ένα εσωτερικό διάλογο που εχω κατα καιρούς με τον.... εαυτό μου θέτω διάφορα ερωτήματα. Είμουν εχθές στον λόφο νοτίως της πόλης μονάχος με συντροφιά ένα ρυάκι το οποίο κελάριζε γλυκά στα αυτιά μου παρέα με τα τιτιβίσματα πουλιών της ευρύτερης δασώδους περιοχής. Μελετούσα την πορεία του νερού , τα φύλλα που παρασέρνονταν μέσα στο αυλάκι Μία παράλληλη πορεία με την επίγεια πορεία,  την ζωή του ανθρώπου.Γέννηση, ακμή, παρακμή Θάνατος.Ακούγοντας το κελάρισμα του ρυακιού με τα ξεραμένα φύλλα βελανιδιάς στις άτυπες όχθες του ρωτούσα τον εαυτό μου.
Γιατί γράφω; Γιατί ασχολούμε με τα κακώς ή καλώς κείμενα στις βουνοπεδινές διαδρομές μου; Γιατί παρεμβαίνω, επισημαίνω θέματα τοπικά, θέματα κοινωνικά,. θέματα της καθημερινότητας,θέματα ευρύτερου ενδιαφέροντως; Γιατί κυνικά διακομωδώ, σατυρίζω ανθρώπους πρόσωπα και καταστάσεις; Γιατί ο κυνισμός είναι ο κύριος άξονας στην βουνίσια γραφή και λαλιά μου; Γιατί ασχολούμε με "καμπίσιους, χαραδρίσιους , λιμνίσιους " χαρακτήρες; Γιατί κάθε τόσο μπαίνω στον πειρασμό να ξεφωνίζω στους κουφούς ή να προσπαθώ να βοηθήσω τους τυφλούς, τους αδύνατους ; Γιατί τα "¨βάζω" με πολύ "ισχυρότερους" απο εμένα , κυρίως με "λαμόγια" στην καθομιλουμένη; Γιατί κάνω χρήση της παρομοίωσης των συνειρμών της παραβολής στα κείμενα μου; Γιατί δέν ασχολούμαι με το καβούκι, το όστρακο του ατομικισμού μου; Γιατί δέν προσπαθώ να χαιδεύω το ΕΓΩ μου και ασχολούμε με όλα τα άλλα; Γιατί δέν περιορίζομαι στο βουνό μου , δέν αποκομίζω οφέλη υλικά για τον μένα ή το στενό περιβάλλον μου; Γιατί ασχολούμε με κάθε "γαμοπρωτεινοβακτηρίδιο" και δέν την αράζω να ασχολούμε με θέματα που αυτοικανοποιούν το Εγώ ; Γιατί ασχολούμε με πολιτικές, με κοινωνικά με τα "κοινά" του τόπου μου και δέν ανακυκλώνομαι στην ασφάλεια του μικρόκοσμου ολότελα δικού μου και ασχολούμε με τα .."κοινά"; Γιατί τον ελεύθερο μου χρόνο δέν αποβλακωνομαι στη τηλεόραση στο ντιβιντί στα πλέισστάσιον ,να μπεκροπίνω ( ποτέ δέν πίνω αλκόολ  πέστε το για λόγους υγειας )  ΄να σπαταλάω τον χρόνο μου με διάφορες στερεότυπες ασχολίες και ασχολούμαι με το διάβασμα και αυτό το ημερομπλγκάκιον μου; Γιατί ασχολούμαι αφού δέν έχω κανένα απολύτως υλικό κέρδος ; Πολλά ¨γιατί" παρέλασαν στο μυαλό μου καθώς το κελάρισμα μπερδευόταν με τις σκέψεις μου.
Ένας μακαρίτης  φωτογράφος μου έλεγε...όταν κάθε περίεργος σε ρωτάει το γιατί θα του απαντάς διότι όλα αυτά που φωτογραφίζω ή γράφω με ενοχλούν αφάνταστα . ¨Οταν πάψουν να ενοχλούν εμένα και τους συνάθρωπους μου ,τότε ναί θα πάψω να γράφω να σκέφτομαι να συζητάω . ¨Οταν ο ήλιος ανατείλει απο την δύση τότε ναί θα πάψω να σκέφτομαι να γράφω να φωτογραφίζω, να γράφω στο βουνίσιο μπλόγκ μου.Απλά τότε θα είμαι ένας όχι ενεργός χρήσιμος πολίτης αλλά ένας ζωντανός νεκρός πολίτης.
Τα ερωτήματα καθώς περπατούσα παράλληλα με το αυλάκι δώσαν την σκυτάλη στις απαντήσεις. Love Mountain Νative American Music 2
Γιατί αρνούμαι να κινηθώ σύμφωνα με το ρέυμα. Γιατί δέν είμαι ψόφιο κρέας, ούτε ξερό φύλλο να με παρασέρνει όπου θέλει το ρυακι. Γιατί ζω σε βουνό βλέποντας τους βράχους  έμαθα στην ζωή μου να αντιστέκομαι   κάτι που λείπει στους καλοπερασάκηδες να αγωνίζομαι. Για να ακούσω μέσα στην έρημο της χαράδρας εκείνο τον αντίλαλο . Γιατί δέν ζώ σε απομόνωση αλλα σε έναν κόσμο επικοινωνίας των όντων είτε λέγεται άνθρωπος φυτό ή ζώον. Γιατί θέλω να είμαι πολιτικό έλογο όν ΄όπως έλεγε ο Αριστοτέλης και όχι σκέτο  άλογον όν ..Γιατί νιώθω την αναγκαιότητα την διαχρονικότητα της συνείδησης μου να πάλεται να συγκρούεται εδώ στην εσχατιά της πατρίδος μου. Γιατί έμαθα στο βουνό να είμαι ελέυθερος να σκέφτομαι να ζώ και όχι να είμαι στο προβατοποιείον να μήν γράφω να μην σκέφτομαι ή να ..βελάζω όποτε θέλουν άλλοι ! Γιατί γραφω για να μην αποκοιμηθώ ,να μην  αποβλακωθώ στον εικονικό σας "πολιτισμό". Γιατί γράφω για να διεγείρω . Γιατί διαισθάνομαι τον σεισμό, την κατολίσθηση σε χαράδρες φαράγια σε γκρεμούς εδώ στο ψηλό περήφανο βουνό μου. Γιατί θέλω να εκπέμπω sos όταν οι λύκοι πλησιάζουν βόδια τα μαντριά σας.Γιατί νιώθω μέσα μου τον ελληνισμό την δικαιοσύνη Γιατί σε λίγο θα πάω στην Αγία Κυριακή να προσευχηθώ ,για να βαρέσω την καμπάνα μήπως σωθεί κάτι απο το ορμητικό ρέμα απο το παγωμένο βοριά απο το ομιχλωδες σινιάκι σε τούτη την πανέμορφη χαράδρα με τους αδιόρθωτους ανθρώπους ..
Έστω και ένα απο αυτά που γράφω εάν αλλάξει τότε σάν πεθάνω θα νιώθω ικανοποίση για το χνάρι που άφησα στο παγωμένο χιόνι της μικρής κοινωνίας μου. Τότε θα λέω στον εαυτό μου το ρυακι αυτό χάρισε ζωή σε δένδρα .Δέν ήταν άλλο ένα ρυάκι τα νερά του οποίου χάθηκαν στον ωκεανό του χωροχρόνου. Να θυμάμαι τον εαυτό σάν ενεργό πολίτη με τα καλά και μετα στραβά του .¨Οχι ζωντανό νεκρό πολίτη που δέν γεννήθηκε ποτέ .Που το μόνο που τον ένοιαζε ήταν πόσο θα φάει πόσο θα πιεί πόσο θα κοιμηθεί πόσο θα διασκεδάσει και στο τέλος πόσο θα αφοδεύσει...Σαρδανάπαλος στην ζωή μου δέν θα γίνω για να καταντήσω σάν του χοίρους άλλο ένα χοιρινό σαλαμάκι ή πάριζα στα σιαγόνια του κάθε ΑρχιΜινωταύρου...Με κάθε θυσία με κάθε κόστος. Σημασία έχει το ΕΜΕΙΣ και όχι το ΕΓΩ του κάθε σαρδανάπαλου ή λαμογιαραίου ..... Γιατί αγαπώ και πονάω με τον τρόπο μου γι αυτόν τον τόπο, το βουνό, την χαράδρα , τις λίμνες, τα ποτάμια, τους κάμπους, τα ποτάμια και τα...ρυάκια που στολίζουν αυτό που λέγεται πατρίδα.Μία πατρίδα ένα τοπίο βουλιαγμένα στην ομίχλη Τα αγναντεύω εδω ψηλά απο το περήφανο συνηθισμένο στην λησμονιά και στα χιόνια βουνό μου.Γιατί μονάχος γεννήθηκα σάν αυτό το ρυάκι Γιατί μεγάλωσα στο βουνό αυτό, ν αντιστέκομαι σε ένα αιώνιο πήγαινε έλα. Βροχή σταγόνα ρυάκι , ρέμα, λίμνη, μικρό ποτάμι, μεγαλο ποτάμι λιμνοθάλασσα, θάλασσα, υγδρατμοί σύννεφο άνεμος βροχή βουνό ρυάκι..Γέννηση ακμή παρακμή Θάνατος και πάλι απ την αρχή...Γιατί περιμένω εκείνο τον μακρυνό αντίλαλο της πατρίδας μου .Κάτι πολύ αχνά ακούω ...Σάν ήχους στο βουνό που βγάζουν της Αρτέμιδος   τα ζαρκάδια τα ελάφια τραυματισμένα και κυνηγιμένα ...
"Γνώθι σαυτόν"όπως λέγαν οι Έλληνες οι αρχαίοι σε εκείνο το βουνό με τα ξεχασμένα λιθάρια της ιστορίας και του πολιτισμού μας