Από νεαρή ηλικία είχα την συνήθεια όταν κάτι με ενοχλούσε ,να παίρνω τα ποδαράκια μου ή να καβαλάω την μοτοσικλέτα μου , και να ανηφορίζω στον λόφο του Αγίου Παντελεήμονος ν΄ αγναντεύω την πόλη ή τον κάμπο, κάτω από το θρόισμα μιας βελανιδιάς, τους ήχους των καρδερίνων και το υπερήφανο φτερούγισμα των αετών για να γαληνεύσω τις ανήσυχες αισθήσεις μου.. Αρκετές φορές έπαιρνα και τα σχολικά βιβλία μου να διαβάσω ή ζωγράφιζα δένδρα και τοπία εκεί πάνω.. Έτσι έκανα μια παρόμοια «απόδραση» για να θυμηθώ τα παιδικά μου χρόνια το πρωινό της Κυριακής της 24ης Φεβρουαρίου 2008, με μια πρόωρη ανοιξιάτικη λιακάδα Η απόδρασή στην φύση όμως μου επιφύλαξε δυσάρεστες εκπλήξεις……..
ΕΚΠΛΗΞΗ 1η Στο εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου δίπλα στο παλαιό νεκροταφείο του Αγίου Γεωργίου μια παράγκα με ξύλα μαδέρια , νάιλον μουσαμάδες ενδεδυμένη «έκανε παρέα» στο ξωκκλησι. (συνειρμικά θυμήθηκα το σκηνικό του θεάτρου σκιών με τον θρυλικό Καραγκιόζη των παιδικών μου χρόνων) Θλιβερό ντεκόρ , απομεινάρι (νεοελληνικής αδιαφορίας) ….των Χριστουγεννιάτικων Φλωρινιώτικων Φωτιών με τις γνωστές στρακαστρουκες!!!
ΕΚΠΛΗΞΗ 2η Μερικοί λαμπτήρες -φαναράκια φωτισμού στο δρόμο , ρομαντική πινελιά της διαδρομής, που τοποθέτησε ο Δήμος μας ήσαν σπασμένοι και ένας μάλιστα σπασμένος γλόμπος αιωρούνταν κρεμασμένος από το ηλεκτρικό καλώδιο στον αέρα. Αποτέλεσμα αδιαφορίας μα κυρίως ασυνειδησίας «πολιτισμένων αγριμιών»
ΕΚΠΛΗΞΗ 3η Στο ύψος δεξιά μετά την 2 στροφή ένα «λείψανο» από παγκάκι (μονό οι τσιμεντένιες βάσεις υπήρχαν) θύμιζε χώρο ξεκούρασης πουλιών παρά ανθρώπων. Στο ύψος του ΦΟΟΦ ένα άλλο ξεχασμένο παγκάκι ήταν «πνιγμένο» από την οργιώδη βλάστηση ακατάλληλο να καθίσει άνθρωπος
.
ΕΚΠΛΗΞΗ 4 Σκουπίδια στην είσοδο του αρχαιολογικού χώρου του ελληνιστικού οικισμού της πόλης. Σκουπίδια στις 2 γωνίες του τσιμεντένιου πεζουλιού από ασυνείδητους επισκέπτες της μέρας και της ..νύχτας! Πρόσβαση στον χώρο κατόπιν τηλεφωνικής κλήσεως. Σκουπίδια αραχτά αμέριμνα ξαπλωμένα στην πλαγιά πίσω και κάτω από την μπλε επιγραφή ανάδειξης του έργου. Πιο πέρα ένας κάδος του Δήμου θυμίζει διακοσμητικό στοιχεία παρά σημείο εναπόθεσης σκουπιδιών. Πουθενά δεν υπάρχει ένα στέγαστρο με παγκάκι να ξαποστάσουν οι επισκέπτες του αρχαιολογικού χώρου (παρά μονό εντος του αρχαιολογικού χώρου). Φαντασθείτε να έρθει κανένα γκρουπ …Κινέζων τουριστών και να περιμένουν στο λιοπύρι ή στην βροχή να…… ανοίξει η σιδερόπορτα!Αλήθεια έχω μια απορία
-Ποιος νοήμων εγκέφαλος έβαλε σιδεριές στα αγνώστου χρονολογίας κατασκευασμένα βραχώδη σπηλαία πλησίον και όπισθεν από το Α’ Δημοτικό σχολείο στις παρυφές του λόφου?. .Εκεί μέσα στα βραχώδη σπήλαια (μέχρι προσφατα από ότι θυμάμαι προ «σιδηρουν καταπετάσματος» είχαν καταντήσει ανεπίσημα δημόσια ουρητήρια και αφοδευτήρια)..Κύριοι «ανεγκέφαλοι σιδεροφραχτάδες» εκεί μέσα έχει γραφτεί ιστορία τουλάχιστον από τη πρόσφατη ιστορικά εποχή του βομβαρδισμού της πόλης την περίοδο του 1941 Εκεί σε εκείνες τις σπηλιές είχαν καταφύγει οι Φλωρινιώτες για να προστατευθούν από τις μπόμπες που έπεφταν βροχή ? …..Γιατί άραγε μπήκαν αυτές οι «σιδεριές στην ιστορία της πόλης» μας ?
ΕΚΠΛΗΞΗ 5 Σκουπίδια στη σιδηρόφρακτη πύλη κάτω από το εκκλησάκι της Αγίας Κυριακής. Εκεί για έναν παρατηρητικό πολίτη η ασυνειδησία και η βαρβατίλα παίρνει οργιώδεις διαστάσεις.!! Δύο πράσινοι κάδοι του Δήμου είχαν μετατραπεί σε «πάγκο υπαιθρίου μπαρ» με μπουκάλια ,πλαστικά ποτήρια και σκουπίδια. Ούτε μπήκαν στο κόπο τα «θηρία» να ανοίξουν το καπάκι να βάλουν το σκουπιδαριό τους μέσα! Ο πέριξ χώρος έδαφος κλαδιά ήταν γεμάτος πλαστικές σακουλές, χαρτομάντιλα, πακέτα τσιγάρων, αποτσίγαρα ,ανδρικά προφυλακτικά μέχρι κρεμασμένο ένα….ερυθρό ανδρικό εσώρουχο σε μια αγριοτριανταφυλλιά αποθανάτισε ο φακός της φωτογραφικής μηχανής μου!
Τοπίο που θύμιζε ότι από εκεί πέρασαν οι ΒΑΡΒΑΡΟΙ και εκτόνωσαν τα οργιώδη ορμέφυτα, ένστικτα, απωθημένα και την ..λίμπιντο του θηρίου που κρύβουνε μέσα τους μέρα και.. νύχτα !Παρακάτω στο ομολογουμένως πολύ όμορφο χώρο του παρεκκλησίου του Αγίου Παντελεήμονος (κάτω από το «πικι») στα κοντάρια είχε μείνει μόνο ο Σταυρός (απούσες η γαλανόλευκη και η σημαία της ορθοδοξίας) Στην από κάτω πλαγιά μισοθαμένα ήσαν οικοδομικά ,μονωτικά υλικά ,τσιμεντόμπαζα και σκουπίδια αλλά και πεταγμένη κάδοι ελαιοχρωματισμού συμπλήρωναν το τοπίο .
ΕΚΠΛΗΞΗ 6 Στο χώρο αναψυχής όπισθεν του παρεκκλησίου του Αγίου Δημητρίου οι πάγκοι εστίασης διαπίστωσα ότι πήραν…. «σύνταξη» από τους τερμίτες και τα σαράκια .της ξύλινης υφής των!!! Μήπως κύριοι υπεύθυνοι πρέπει να «διορίσουμε» νέους ξύλινους πάγκους για τα επόμενα 30 χρόνια ?....Από ότι θυμάμαι στους ίδιους σαρακοφαγωμένους πάγκους ,την δεκαετία του 70, έτρωγα μικρό παιδάκι με τον μακαρίτη τον παππού μου τον Τραϊανό και την οικογένειά μου!
ΕΚΠΛΗΞΗ 7 Πουθενά σε κανένα ξωκλήσι καμία από τις ομολογουμένως καλόχτιστες συμπαθητικές βρυσούλες δεν πήγαζε νεράκι να ξεδιψάσουν οι επισκέπτες του περαστικού δάσους μας! Μάλλον, υπέθεσα , για ντεκόρ μπήκαν παρά για ξεδίψασμα ήταν τοποθετημένες!!! Καταράστηκα την ώρα που δεν αγόρασα ύδωρ εις την γνωστή πλαστική φιάλη από κανέναν ταβερνιάρη του λόφου ή γιατί δεν γέμισα κάνα παγούρι από το σπίτι όπως με συμβούλευε ο παππούς μου !!! ……κοράκιασα στη δίψα βρε αδελφέ!
ΕΚΠΛΗΞΗ 8 Στην κορυφή του λόφου στον Σταυρό αντίκρισα μετά από πολλά χρόνια καταϊδρωμένος ένα «δάσος ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας» από κεραίες αναμετάδοσης τηλεοράσεων ραδιοφώνων και κινητών τηλεπικοινωνιών. Μάλιστα!!!! Να και το κερασάκι στην «αντι-οικολογική τούρτα» του λόφου! Κατηφόρισα αυτοστιγμεί διότι δεν επιθυμώ να επισκεφτώ μελλοντικά το Θεαγένειο Νοσοκομείο….
ΕΚΠΛΗΞΗ 9 Η «σύγχρονη έκδοση της ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ του ΒΥΖΑΝΤΗ», εκείνου του αείμνηστου μεταπολεμικού Φλωρινιώτη φυσιολάτρη, δεν είναι πλέον το ΦΟΟΦ αλλά τα στοιχειωμένα κτήρια του τέως ΞΕΝΙΑ του ΕΟΤ .Εκεί ακόμη φιγουράρει η επιγραφή «ΚΑΖΙΝΟ» στην είσοδό του!. Αλήθεια σε έναν από ότι γνωρίζω εκτεταμένο αρχαιολογικό χώρο γιατί άραγε στέκει αγέρωχο εκεί ψηλά? Ίσως μια τηλεφωνική επερώτηση στην Ζούγκλα του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου θα λύσει πολλών μας την απορία!!!!.....
.
ΕΚΠΛΗΞΗ 10 Στην τελευταία στροφή προ του ΦΟΟΦ υπάρχει ένα ξύλινο «πρασινιζέ» σπιτάκι (πληροφόρησης ,φαντάζομαι).. Εξαφανίσθηκε όμως μια πολύ ωραία ζωγραφική απεικόνιση-επιγραφή του ορειβατικού μονοπατιού «Γολγοθάς» προς τον Σταυρό που θα ενημέρωνε τους επισκέπτες την ορειβατική διαδρομή αλλά και την θρησκειολογική σημασία για εμάς του Χριστιανούς. …Πρόταση ..Να ανατεθεί σε έναν από τους ζωγράφους της πόλης η επανασχεδίαση και η επανατοποθέτηση αυτής.
ΕΚΠΛΗΞΗ 11 Πουθενά εκτός εάν μου διέφυγε δεν εντόπισα έναν πυροσβεστικό κρουνό ,ένα βαρέλι μια δεξαμενή με νερό , μια βάνα πυρόσβεσης βρε αδελφέ μου! Αντιθέτως εντόπισα στο έδαφος κάτω από τις «φλοκάτες» πευκοβελόνων σβησμένα αποτσίγαρα!!!!! Το απέναντι αποψιλωμένο όρος του 1033 από την πυρκαγιά περί τα τέλη των 80’s δεν μας έβαλε μυαλό ούτε μπήκε στην σκέψη κανενός ότι το πολύτιμο δάσος μας χρήζει άμεσα μέτρα πυροπροστασίας κι άς εδρεύει στην πόλη μας η πυροσβεστική Υπηρεσία!
ΕΚΠΛΗΞΗ 12 Την ώρα που περιπλανιόμουν είδα 3 ΙΧ με πινακίδες Κοζάνης να κάνουν επι τόπου μεταβολή στο ύψος του αρχαιολογικού χώρου και να επιστρέφουν φαντάζομαι απογοητευμένοι ….
Στην επιστροφή πέρασα από τα βαγόνια του φυσιολατρικού ΦΟΟΦ επί της λεωφόρου Καραμανλή ακόμη και την ώρα που σας γράφω υπάρχουν στα βαγόνια Χριστουγεννιάτικα στολίδια και ένας χαμογελαστός πλαστικός SANTA CLΑUS ..για να μου ενθυμίσουν προηγούμενο μου άρθρο προσγειώνοντας «ανώμαλα» στην εν Φλωρίνη πραγματικότητα!!!!..
Αγναντεύοντας την τσιμεντούπολη μας από εκεί ψηλά αναλογίστηκα τι τουριστική αξιοποίηση του περιαστικού δάσους μπορεί τα …εγγόνια μου να δουν σε ένα μακρινό μέλλον κάπου στο 2100 !!! ..όπως ένα τελεφερίκ ένα λίφτ σαν του Πισοδερίου από το Δ.Δ. Σκοπιάς μέχρι την κορυφή του λόφου στον Σταυρό (ούτε ένα δένδρο δεν θα χρειασθεί να κοπεί) όπου μέσα από ένα τουριστικό παρατηρητήριο αναψυκτήριο θα αγναντεύουν ακόμη και οι ανάπηροι , οι γέροντες ,τα βρέφη, τα νήπια, οι ξένοι τουρίστες το πανοραμικό υπερθέαμα από εκεί ψηλά .Να δουν τα βάθη των αιώνων του κάμπου των Λυγκηστών, της γιαγιάς του Μεγάλου Αλεξάνδρου πριγκίπισσας Λυγκηστίδος Ευρυδίκης Να ασπαστούν το σύμβολο της Ορθοδοξίας μας …Να περπατήσουν να ανασάνουν όχι ανάμεσα στην προχειρότητα, την αποψίλωση, στα μπάζα στα σκουπίδια αλλά ανάμεσα σε γρασίδια καθαριότητα και νοικοκυρεμένη πάστρα ,να γαληνεύσουν να ξεδιψάσουν τις αισθήσεις μέσα στον δασώδες παράδεισο χάριν στο οποίο η πόλη και ο Νομός μας πήραν το όνομά τους…..ένα ηλεκτροκίνητο ηλιοκινητήριο οικολογικό τραινάκι ,ας πούμε σαν κι αυτό στην παραλία της Θεσσαλονίκης στον Πύργο τον Λευκό, να περιηγεί τους επισκέπτες από τα ξενοδοχεία της πόλης και να τους μεταφέρει στα καταπράσινα μονοπάτια του λόφου …μια ήπια τουριστικη αξιοποίηση με σεβασμό στην φύση, στο οικοσύστημα στο περιβάλλον στην ιστορία που είναι το αναπόσπαστο καμάρι της πόλεώς μας…ένα ΦΟΟΦ πέραν του γλεντιού της μάσας και του πιοτού, διαπρεπείς επιστήμονες να έδιναν διαλέξεις , υπαίθρια θεατρικά ή μουσικά σχήματα να ανέβαζαν τον πολιτισμό μας, με πανοραμικό φόντο την νυχτερινή πόλη μας και κερκίδες την σκιά των πανύψηλων πεύκων ….με θρησκευτικό τουρισμό όπου κάθε Σεπτέμβριο του Σταυρού θα ανηφόριζε συμβολικά το μονοπάτι του Φλωρινιώτικου «Γολγοθά» στον λόφο του Αγίου Παντελεήμωνα όπως κάναμε μικρά παιδιά με τις οικογένειές μας κάποτε……αρχαιολογικό τουρισμό με διερμηνείς ξεναγούς φύλακες του χώρου …φιλοξενία με σεβασμό στον επισκέπτη και όχι του στυλ «άμα σου αρέσει η Φλώρινα αλλιώς άντε και ….αντίο » «όσα αρπάξουμε και όσα προλάβουμε να μοιραστούμε»…..αλλά με σεβασμό σε αυτό τον φυσικό πλούτο που έχουμε δανεισθεί από τις επόμενες γενεές…με σεβασμό στην ιστορία και στον πολιτισμό μας…
…εκτός και αν στο προσεχές μέλλον τα εγγόνια μας έχουν θέα ένα ….αποψιλωμένο τσιμεντωμένο λόφο και πλημμυρίζουν σε κάθε ψιλοβρόχι η καταπλακώνονται τα παραποτάμια σπίτια από βράχους λάσπη και φερτά υλικά.. από ροζ βίλες νεόπλουτων «πασάδων», καζίνο, international hotels and restaurants , πολυκαταστήματα σε απαλλοτριωμένα εδάφη του λόφου μας…η πλαγιά από την μεριά του Δ.Δ. Σκοπιάς μας προοιωνίζει το καταστροφικό μέλλον από το πέρασμα των βαρβάρων εισβολέων της φύσης ενός λόφου χωρίς δένδρα και δάσος παρά γιομάτο γαϊδουράγκαθα πέτρες , ξερολιθιές, βράχους, αγριόχορτα, τσιμέντο, κτίρια κ.α.…..Ελπίζω και απεχθάνομαι η Φλώρινα του μέλλοντος να έχει αυτή την απαίσια θέα από την καταστροφική μανία ή αδιαφορία του εκτροφείου δίποδων θηραμάτων και θηρίων ή μελλοντικών βαρβάρων εισβολέων. Κάποτε ο ιστορικός αναδρομεύς δημοσιογράφος θα καταλάβει γιατί σήμερα «αγναντεύω» τέτοιους περίεργους ορίζοντες (τον ίδιο «ορίζοντα» αντίκρισα όταν επισκέφθηκα την μετασοβιετ Βουδαπέστη)…
Νύχτωνει ….
Αραχτοί όλοι μας στους εξώστες και στα ερμητικά κλειστά παράθυρα των αστικών πολυκατοικιών θαυμάζουμε την θέα , αυτό το δασώδες επιμήκες πυραμοειδές λόφο (η ιστορία του οποίου χάνεται στους αιώνες..) Ένα δάσος που φύτεψαν οι πατεράδες και οι παππούδες μας ας αναλογιστούμε το θλιβερό παρόν ημιεγκατάληψης που αντικρίζουμε και το άγνωστο μέλλον του λόφου που θα παραδώσουμε στις επόμενες γενεές …
Με όσα αποθανάτισε ο φακός της φωτογραφικής «χρονογραφικής» μηχανής μου τελικά η επιγραφή ΕΚΤΡΟΦΕΊΟΝ ΘΗΡΑΜΑΤΩΝ σημειολογικά πρέπει να επανατοποθετηθεί εκεί στην αρχη του περαστικού δάσους δίπλα στο παλαιό νεκροταφείο του Αγίου Γεωργίου ….Κάποιοι σε μια διαλογική συνάθροιση που είχα, μου έλεγαν για τις μπάρες του παρελθόντος….Ε λοιπόν όποιος πάει στο παρεκκλήσι του Αγίου Παντελεήμονος κάτω από το «πίκι» θα δεί 2 σιδερινια δοκαρια μια αλυσίδα και ένα STOP στο μονοπάτι που οδηγεί προς αυτό….Διφορούμενη λύση αλλά αποτελεσματική για αυτοκίνητα βαρβάρους και ειδικά για τα ..άγρια δίποδα «θηριο / θηράματα» και «αδιάφορα αγρίμια»! Τελικά δεν ξαναπατάω το ποδάρι μου εκεί πάνω διότι αντί να γαληνεύσουν ,αγρίεψαν οι ….οικολογικές ανησυχίες μου με τα όσα σας περιέγραψα …….
