«Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΟΥ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟΥ»
Φλώρινα 25 Μαρτίου 2009. Φέτος οι καιρικές συνθήκες δεν βοήθησαν τους μαθητές να παρελάσουν. Η καθιερωμένη παρέλαση περιορίσθηκε στην διέλευση πεζοπόρων τμημάτων Μακεδονομάχων, Στρατού, Αεροπορίας και ΕΛ.ΑΣ. Παρ΄ όλο τον χιονιά λίγοι έως αρκετοί πολίτες δώσαμε το παρόν τιμώντας τους προγόνους για την ελευθερία της πατρίδας μας. Η στρατιωτική μπάντα παιάνιζε το «Μακεδονία ξακουστή τ΄ Αλεξάνδρου η χώρα» καθώς ο παγωμένος αέρας και το χιόνι έπεφτε συνεχώς. Με το πέρας της εκδήλωσης ως είθισται πήγα στον πεζόδρομο...
1.Ο σημαιοστολισμός της πόλης άψογος μα εκείνος των οικιακών εξωστών ελλιπέστατος. Ακόμη και εξώστες που περίμενα να κυματίζει το γαλανόλευκο σύμβολο της πατρίδος μας έλαμψαν δια της απουσίας της.
2.Περισσότερος κόσμος «παρέλασε» στον πεζόδρομο παρά στον χώρο της παρελάσεως. Μάλλον οι κυρίες με τα κομψά συνολάκια και οι γραβατωμένοι κύριοι με τις οικογένειες , φίλους ή ….φιλενάδες των ενόμισαν ότι η παρέλαση διεξαγόταν επί του πεζοδρόμου της οδού Παύλου Μελά και όχι επι της λεωφόρου Μακεδονομάχων στην πόλη μας.. Προφανώς και δικαίωμά τους είναι αντί για σημαία στα χέρια να προτίμησαν μία ζεστή κούπα σοκολάτα, νέσκαφε ή καπουτσίνο με μπόλικη σαντιγί εις τον αφρόν .Άλλωστε αναφαίρετο δικαίωμα του καθένα είναι να συμμετέχει με τον τρόπο του σε παρέλαση ή ….πασαρέλα δημοσίων σχέσεων.
3 Στην οθόνη της τηλεόρασης της καφετέριας έβλεπα μία εκπομπή πρωϊνάδικου .Η ξανθιά παρουσιάστρια δεν γνώριζε που ήταν το Αμύνταιο (γεωγραφικά), παρουσίαζε α) φωτογραφίες ενός γυμνού βρέφους εστιάζοντας το ενδιαφέρον της στα γεννητικά του όργανα, β) συνολάκια για νεαρές δεσποινίδες και άλλες γνωστές ανοησίες άσχετες με την εθνική επέτειο.
4 Το αδιαχώρητο γινόταν σε ταχυφαγεία, κέντρα εστίασης κλπ εν αντιθέσει με τα μισοάδεια πεζοδρόμια του χώρου της παρελάσεως. Αδιαχώρητο και στην οδό Στεφάνου Δραγούμη από αυτοκίνητα
5 Η ανάκληση της μαθητικής παρελάσεως με γύρισε χρόνια πίσω .Τότε είχαμε 2 μέτρα ενώ σήμερα ούτε ένα πόντο χιόνι στην άσφαλτο. Καταντήσαμε τόσο «ευπαθή» τα παιδάκια μας από τις ανεξέλεγκτες αντιβιώσεις και το παραχάϊδεμα ώστε ματαιώθηκε το δικαίωμα τους να παρελάσουν! Αντιθέτως τα χώσαμε στην καπνίλα των καφενείων για να αποφύγουν το χιόνι ! Κάποτε στους προσκόπους σαν ήμουν (παρέα με τον Γιάννη, τον Άρη, τον Θοδωρή και τον Αποστόλη) κάναμε παρέλαση με κοντό παντελονάκι και κοντομάνικο χιτώνιο (όπως προέβλεπε ο κανονισμός της στολής μας) αψηφώντας θερμοκρασίες υπό του μηδενός και το χιόνι . Σάν περνάγαμε από τους επισήμους και τους αγωνιστές θύματα πολέμου , όλος ο κόσμος μας καταχειροκρότησε επι της οδού Παύλου Μελά. Καθώς γυρνάγαμε στο σπίτι ,σαν τρεμάμενα από το κρύο σπουργίτια, νιώσαμε αρκετά υπερήφανοι γιατί το χειροκρότημα του κόσμου μας είχε ήδη ζεστάνει ….
6 Δίπλα μου στην καφετέρια ερώτησα κάτι πιτσιρικάδες τι εορτάζουμε σήμερα και η απάντηση που μου εδόθη είναι μη δημοσιεύσιμη εκ του παρόντος.
7 Πολλά χαμόγελα και συζητήσεις τσέκαρα (μαζί με αρκετές απουσίες) σε κάτι εξέδρες και πεζοδρόμια την ώρα της παρέλασης. Τέτοιες στιγμές δεν είναι ευκαιρία συζητήσεως ή χαμόγελων αλλά ώρα ύψιστης εθνικής-ιστορικής μνήμης , περισυλλογής, εναπόθεσης σεβασμού στους νεκρούς προγόνους μας. Μόνο ΣΙΩΠΗ , ΣΕΒΑΣΜΟΣ και ΣΟΒΑΡΟΤΗΣ αρμόζει τούτες τις ιερές στιγμές.
8Κατ’ εξακολούθησιν ακούω ότι «εορτάζουμε την 25η Μαρτίου ή το ΄21» και όχι την ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ 1821.Μήπως η λέξη «επανάσταση» τρομάζει κάποιους ή κάποιες και ενοχλούνται η απλά επαναπαύονται στην ημερολογιακή αναφορά; Μήπως κάποιοι είναι τόσο αποξενωμένοι από την ιστορία της πατρίδος μας και τους ενοχλούν οι μαθητικές παρελάσεις κατά τις ημέρες των εθνικών εορτών -παρελάσεων μας; Θα τους υπενθυμίσουμε ότι παρόμοιες παρελάσεις εθνικών επετείων (ακόμη και σήμερα) γίνονται στην Νέα Υόρκη , στην ..Μόσχα ακόμη και σε πολύ γειτονικές μας χώρες για να καταλαγιάσουν οι αναιτιολόγητες ανησυχίες των!
9 Παρακάμπτοντας την εθιμοτυπική διάταξη της παρελάσεως, με προβλημάτισαν τα άδεια βρεγμένα καθίσματα του χώρου των αναπήρων - θυμάτων πολέμου εκτεθειμένα στο χιόνι. Τιμή για όλους και ειδικά για αυτούς τους εναπομείναντες εν ζωή αγωνιστές θα ήταν να προβλεφτεί στο μέλλον ειδικός χώρος με στέγαστρο πλάι στους επισήμους γιατί εκεί είναι η αρμόζουσα θέση ως τιμώμενα πρόσωπα κατά τις παρελάσεις. Όχι να ευρίσκονται σε θέση όπου όλα τα πεζοπόρα τμήματα έχουν την κεφαλή γυρισμένη αντίθετα ..
10.Είναι κοινό μυστικό ότι παρόμοιες εκδηλώσεις εθνικής και ιστορικής μνήμης τείνουν να διαβρωθούν .Το χειρότερο όλων να εκμεταλλευτούν για αυτοπροβολή, μονομερειακές μικροσκοπημότητες – αντιπαραθέσεις και σε τελική ανάλυση να απαξιωθούν στην συνείδηση της νεολαίας .Είναι κοινό μυστικό ότι για μερικούς η κάθε εθνική εορτή τείνει να γίνει μία υλιστική-τεχνοκρατική αργία ή απλά αποχή εκ της εργασίας , σε αρκετές περιπτώσεις από την προηγούμενη ημέρα υπο την μορφή «ημιαργίας», στο ασυνείδητο του νεόπλουτου ή νεόπτωχου ( δεν έχει ταξική διαφορά) για μερικά εικοσιτετράωρα καταναλωτισμού, ανάπαυσης, ανεμελιάς, χαλαρότητας, καλοπερασακισμού αφιερωμένα στην «παρέλαση (με εισαγωγικά) σε καφετέριες πρίν καταβροχθίσουμε τον παραδοσιακό βακαλάο συνοδεία τσίπουρου έως ότου πέσουμε ωσάν βίσωνες για ύπνο υπο την συνοδεία ροχαλητού των φωνητικών χορδών μας».
Με όλα αυτά έχουμε και από πάνω την απάιτησιν οι νέοι (με κουκούλες ή χωρίς κουκούλες, συνειδητά ή ασυνείδητα) να γνωρίζουν τι εορτάζουμε σήμερα , να σεβαστούν ότι ιερό ή όσιο παραλάβαμε από τους παλαιοτέρους και να γίνουν συνεχιστές αυτών ( ακόμη και της παρελάσεως) στις επόμενες γενιές. Άς αναλογισθούμε αυτή την νεολαία ,με το «κινητό» συνεχώς στο χέρι, χωρίς στόχους , χωρίς αξίες, χωρίς πρότυπα, χωρίς ιστορική μνήμη να βλέπουν την παρέλαση ωσάν πασαρέλα σε καφετέριες. Αυτή η νεολαία φυσικό είναι να είναι καταδικασμένη σε πρόωρο ψυχικό, πολιτιστικό , ιστορικό Αλτσχάϊμερ υπό την αιγίδα και τον ωχαδερφισμό των μεγαλυτέρων.
Τελικά για ποιους Έλληνες γράφθηκε η «Ιθάκη» του Καβάφη;
Προφανώς όχι για τους νεοέλληνες που «παρέλασαν στα πρωϊνάδικα, η στις καφετερίες του πεζοδρομίου εορτάζοντας την ..25 Μαρτίου».Προφανώς όχι για κάτι «πατριώτες οι οποίοι φοβήθηκαν (εκτός του ότι δεν έβγαλαν την σημαία στο μπαλκόνι ) μην λιώσουν από το χιόνι και προτίμησαν «να παρελάσουν» στα αναπαυτικά σκαμπό και στις πολυθρόνες την ώρα της παρελάσεως…
Με το παρόν «δύσπεπτο χρονογράφημα» δεν καυτηριάζω και τον εαυτό μου που προτίμησε να πάει μετά το πέρας ,όχι κατά την διάρκεια, της παρέλασης σε μία καφετέρια να πιεί ένα καφεδάκι. Απεναντίας μάλιστα χάρηκα που είδα γεμάτα τα καταστήματα και είχα την ευκαιρία να συναντήσω μετά πολύ καιρό γνωστούς ή φίλους. Ο προβληματισμός μου έγκειται στο ωχαδερφισμό, στον υποκριτικό φαρισαϊσμό όλων οι οποίοι δεν αφιέρωσαν ούτε ένα 15λεπτο να τιμήσουν με την φυσική παρουσία τους τον χώρο της εκδήλωσης και άς χιόνιζε ή έκαμνε κρύο .Το χιόνι είναι πολύτιμο αγαθό της φύσης και το έχουμε όλοι ανάγκη, αλλά όπως έχομεν ξαναπεί δεν έφταιγε το χιόνι (λές και ελάχιστο περπάτημα η παραμονή στην χιονόπτωση θα μας έλιωνε.. λές και γίναμε από ζάχαρη ή άλας! ) αλλά εκείνο το διαρκές «ομιχλώδες σινιάκι» που μας έχει καταπλακώσει (όλους σχεδόν)….
Φλώρινα 25 Μαρτίου 2009. Φέτος οι καιρικές συνθήκες δεν βοήθησαν τους μαθητές να παρελάσουν. Η καθιερωμένη παρέλαση περιορίσθηκε στην διέλευση πεζοπόρων τμημάτων Μακεδονομάχων, Στρατού, Αεροπορίας και ΕΛ.ΑΣ. Παρ΄ όλο τον χιονιά λίγοι έως αρκετοί πολίτες δώσαμε το παρόν τιμώντας τους προγόνους για την ελευθερία της πατρίδας μας. Η στρατιωτική μπάντα παιάνιζε το «Μακεδονία ξακουστή τ΄ Αλεξάνδρου η χώρα» καθώς ο παγωμένος αέρας και το χιόνι έπεφτε συνεχώς. Με το πέρας της εκδήλωσης ως είθισται πήγα στον πεζόδρομο...
1.Ο σημαιοστολισμός της πόλης άψογος μα εκείνος των οικιακών εξωστών ελλιπέστατος. Ακόμη και εξώστες που περίμενα να κυματίζει το γαλανόλευκο σύμβολο της πατρίδος μας έλαμψαν δια της απουσίας της.
2.Περισσότερος κόσμος «παρέλασε» στον πεζόδρομο παρά στον χώρο της παρελάσεως. Μάλλον οι κυρίες με τα κομψά συνολάκια και οι γραβατωμένοι κύριοι με τις οικογένειες , φίλους ή ….φιλενάδες των ενόμισαν ότι η παρέλαση διεξαγόταν επί του πεζοδρόμου της οδού Παύλου Μελά και όχι επι της λεωφόρου Μακεδονομάχων στην πόλη μας.. Προφανώς και δικαίωμά τους είναι αντί για σημαία στα χέρια να προτίμησαν μία ζεστή κούπα σοκολάτα, νέσκαφε ή καπουτσίνο με μπόλικη σαντιγί εις τον αφρόν .Άλλωστε αναφαίρετο δικαίωμα του καθένα είναι να συμμετέχει με τον τρόπο του σε παρέλαση ή ….πασαρέλα δημοσίων σχέσεων.
3 Στην οθόνη της τηλεόρασης της καφετέριας έβλεπα μία εκπομπή πρωϊνάδικου .Η ξανθιά παρουσιάστρια δεν γνώριζε που ήταν το Αμύνταιο (γεωγραφικά), παρουσίαζε α) φωτογραφίες ενός γυμνού βρέφους εστιάζοντας το ενδιαφέρον της στα γεννητικά του όργανα, β) συνολάκια για νεαρές δεσποινίδες και άλλες γνωστές ανοησίες άσχετες με την εθνική επέτειο.
4 Το αδιαχώρητο γινόταν σε ταχυφαγεία, κέντρα εστίασης κλπ εν αντιθέσει με τα μισοάδεια πεζοδρόμια του χώρου της παρελάσεως. Αδιαχώρητο και στην οδό Στεφάνου Δραγούμη από αυτοκίνητα
5 Η ανάκληση της μαθητικής παρελάσεως με γύρισε χρόνια πίσω .Τότε είχαμε 2 μέτρα ενώ σήμερα ούτε ένα πόντο χιόνι στην άσφαλτο. Καταντήσαμε τόσο «ευπαθή» τα παιδάκια μας από τις ανεξέλεγκτες αντιβιώσεις και το παραχάϊδεμα ώστε ματαιώθηκε το δικαίωμα τους να παρελάσουν! Αντιθέτως τα χώσαμε στην καπνίλα των καφενείων για να αποφύγουν το χιόνι ! Κάποτε στους προσκόπους σαν ήμουν (παρέα με τον Γιάννη, τον Άρη, τον Θοδωρή και τον Αποστόλη) κάναμε παρέλαση με κοντό παντελονάκι και κοντομάνικο χιτώνιο (όπως προέβλεπε ο κανονισμός της στολής μας) αψηφώντας θερμοκρασίες υπό του μηδενός και το χιόνι . Σάν περνάγαμε από τους επισήμους και τους αγωνιστές θύματα πολέμου , όλος ο κόσμος μας καταχειροκρότησε επι της οδού Παύλου Μελά. Καθώς γυρνάγαμε στο σπίτι ,σαν τρεμάμενα από το κρύο σπουργίτια, νιώσαμε αρκετά υπερήφανοι γιατί το χειροκρότημα του κόσμου μας είχε ήδη ζεστάνει ….
6 Δίπλα μου στην καφετέρια ερώτησα κάτι πιτσιρικάδες τι εορτάζουμε σήμερα και η απάντηση που μου εδόθη είναι μη δημοσιεύσιμη εκ του παρόντος.
7 Πολλά χαμόγελα και συζητήσεις τσέκαρα (μαζί με αρκετές απουσίες) σε κάτι εξέδρες και πεζοδρόμια την ώρα της παρέλασης. Τέτοιες στιγμές δεν είναι ευκαιρία συζητήσεως ή χαμόγελων αλλά ώρα ύψιστης εθνικής-ιστορικής μνήμης , περισυλλογής, εναπόθεσης σεβασμού στους νεκρούς προγόνους μας. Μόνο ΣΙΩΠΗ , ΣΕΒΑΣΜΟΣ και ΣΟΒΑΡΟΤΗΣ αρμόζει τούτες τις ιερές στιγμές.
8Κατ’ εξακολούθησιν ακούω ότι «εορτάζουμε την 25η Μαρτίου ή το ΄21» και όχι την ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ 1821.Μήπως η λέξη «επανάσταση» τρομάζει κάποιους ή κάποιες και ενοχλούνται η απλά επαναπαύονται στην ημερολογιακή αναφορά; Μήπως κάποιοι είναι τόσο αποξενωμένοι από την ιστορία της πατρίδος μας και τους ενοχλούν οι μαθητικές παρελάσεις κατά τις ημέρες των εθνικών εορτών -παρελάσεων μας; Θα τους υπενθυμίσουμε ότι παρόμοιες παρελάσεις εθνικών επετείων (ακόμη και σήμερα) γίνονται στην Νέα Υόρκη , στην ..Μόσχα ακόμη και σε πολύ γειτονικές μας χώρες για να καταλαγιάσουν οι αναιτιολόγητες ανησυχίες των!
9 Παρακάμπτοντας την εθιμοτυπική διάταξη της παρελάσεως, με προβλημάτισαν τα άδεια βρεγμένα καθίσματα του χώρου των αναπήρων - θυμάτων πολέμου εκτεθειμένα στο χιόνι. Τιμή για όλους και ειδικά για αυτούς τους εναπομείναντες εν ζωή αγωνιστές θα ήταν να προβλεφτεί στο μέλλον ειδικός χώρος με στέγαστρο πλάι στους επισήμους γιατί εκεί είναι η αρμόζουσα θέση ως τιμώμενα πρόσωπα κατά τις παρελάσεις. Όχι να ευρίσκονται σε θέση όπου όλα τα πεζοπόρα τμήματα έχουν την κεφαλή γυρισμένη αντίθετα ..
10.Είναι κοινό μυστικό ότι παρόμοιες εκδηλώσεις εθνικής και ιστορικής μνήμης τείνουν να διαβρωθούν .Το χειρότερο όλων να εκμεταλλευτούν για αυτοπροβολή, μονομερειακές μικροσκοπημότητες – αντιπαραθέσεις και σε τελική ανάλυση να απαξιωθούν στην συνείδηση της νεολαίας .Είναι κοινό μυστικό ότι για μερικούς η κάθε εθνική εορτή τείνει να γίνει μία υλιστική-τεχνοκρατική αργία ή απλά αποχή εκ της εργασίας , σε αρκετές περιπτώσεις από την προηγούμενη ημέρα υπο την μορφή «ημιαργίας», στο ασυνείδητο του νεόπλουτου ή νεόπτωχου ( δεν έχει ταξική διαφορά) για μερικά εικοσιτετράωρα καταναλωτισμού, ανάπαυσης, ανεμελιάς, χαλαρότητας, καλοπερασακισμού αφιερωμένα στην «παρέλαση (με εισαγωγικά) σε καφετέριες πρίν καταβροχθίσουμε τον παραδοσιακό βακαλάο συνοδεία τσίπουρου έως ότου πέσουμε ωσάν βίσωνες για ύπνο υπο την συνοδεία ροχαλητού των φωνητικών χορδών μας».
Με όλα αυτά έχουμε και από πάνω την απάιτησιν οι νέοι (με κουκούλες ή χωρίς κουκούλες, συνειδητά ή ασυνείδητα) να γνωρίζουν τι εορτάζουμε σήμερα , να σεβαστούν ότι ιερό ή όσιο παραλάβαμε από τους παλαιοτέρους και να γίνουν συνεχιστές αυτών ( ακόμη και της παρελάσεως) στις επόμενες γενιές. Άς αναλογισθούμε αυτή την νεολαία ,με το «κινητό» συνεχώς στο χέρι, χωρίς στόχους , χωρίς αξίες, χωρίς πρότυπα, χωρίς ιστορική μνήμη να βλέπουν την παρέλαση ωσάν πασαρέλα σε καφετέριες. Αυτή η νεολαία φυσικό είναι να είναι καταδικασμένη σε πρόωρο ψυχικό, πολιτιστικό , ιστορικό Αλτσχάϊμερ υπό την αιγίδα και τον ωχαδερφισμό των μεγαλυτέρων.
Τελικά για ποιους Έλληνες γράφθηκε η «Ιθάκη» του Καβάφη;
Προφανώς όχι για τους νεοέλληνες που «παρέλασαν στα πρωϊνάδικα, η στις καφετερίες του πεζοδρομίου εορτάζοντας την ..25 Μαρτίου».Προφανώς όχι για κάτι «πατριώτες οι οποίοι φοβήθηκαν (εκτός του ότι δεν έβγαλαν την σημαία στο μπαλκόνι ) μην λιώσουν από το χιόνι και προτίμησαν «να παρελάσουν» στα αναπαυτικά σκαμπό και στις πολυθρόνες την ώρα της παρελάσεως…
Με το παρόν «δύσπεπτο χρονογράφημα» δεν καυτηριάζω και τον εαυτό μου που προτίμησε να πάει μετά το πέρας ,όχι κατά την διάρκεια, της παρέλασης σε μία καφετέρια να πιεί ένα καφεδάκι. Απεναντίας μάλιστα χάρηκα που είδα γεμάτα τα καταστήματα και είχα την ευκαιρία να συναντήσω μετά πολύ καιρό γνωστούς ή φίλους. Ο προβληματισμός μου έγκειται στο ωχαδερφισμό, στον υποκριτικό φαρισαϊσμό όλων οι οποίοι δεν αφιέρωσαν ούτε ένα 15λεπτο να τιμήσουν με την φυσική παρουσία τους τον χώρο της εκδήλωσης και άς χιόνιζε ή έκαμνε κρύο .Το χιόνι είναι πολύτιμο αγαθό της φύσης και το έχουμε όλοι ανάγκη, αλλά όπως έχομεν ξαναπεί δεν έφταιγε το χιόνι (λές και ελάχιστο περπάτημα η παραμονή στην χιονόπτωση θα μας έλιωνε.. λές και γίναμε από ζάχαρη ή άλας! ) αλλά εκείνο το διαρκές «ομιχλώδες σινιάκι» που μας έχει καταπλακώσει (όλους σχεδόν)….
